حاشیه هایی از زندگی یک زن

چه شده ما را که اینچنین غرق در مجاز شده ایم؟ چقدر وبلاگ میخواندم و چقدر از نوشتن لذت می بردم، حالا چه شده فقط وقتی دلم خیلی تنگ می شود تن به نوشتن می دهم، چه فراموش شده، چه تلخ، چه سخت و طاقت فرسا، شاید همیشه ما آدم ها تغییر را دوست نداشته باشیم، درست مثل همین حالا، در سی سالگی زندگی میکنم و دلم می خواهد امروز پرت شوم به دنیایی پر از فکرهای قشنگ، چه بد شده ام که برای نوشتن هم کم می آورم

حاشیه هایی از زندگی یک زن...

هنوز هم باورم این است که امن ترین دفترچه ی روزنگار خاطراتم این صفحه است،امروزه که فضای مجازی سهم زیادی در خلوت ادم ها رابه خود اختصاص داده مکانی رابرای انبار دلنوشته هایت پیدانمیکنی،هنوز هم این صفحه مستطیلی سفید حالم را خوب میکند وهمانند میکنی قوی ارامممیکند

حاشیه هایی از زندگی یک زن...

گاهی دلم میخواهد مثل قدیم ها دختری باشم با موهای خرمایی،لبانی همیشه خندان و گونه هایی پرازشیطنت و چشمانی که همیشه درشکارلحظات ناب دوست داشتن بود،دختری ریزنقش بااندامی شاید یکدست وبامزه،با ناخن هایی کودکانه،که فریاد از کودکی درون میکرد،ذهنی جستجوگر و شایدکنجکاو درمقابل رفتار ادم ها وپیش بینی شخصیت های پیش رو،قوی درمقابل انتقادها ونگاه ها،شاد و بی پروا،فعال،پرارتباط بااطرافیان ،جسور و شجاع نه فقط در مقابل چیزهای به ظاهرترسناکی که همه دختران از ان میترسند،نه،جسور در مقابل هرانچه قراراست ارامش روح و جانش را بهم بریزد،یاداتاقک کوچه کنارپنجره ام افتادم،اتاقکی نقلی با سه پنجره بررگ که به سمت کوچه مشرف بود و تمام حال خوب دوران نوجوانی و تجرد مرا رقم زد تاصحبت های مهم شروع وانتخاب همراه حاشیه هایی از زندگی یک زن...ادامه مطلب

امشب درست زماني دست به قلم شدم كه دلم خواست بنشينم و باخودم،دلم،زندگي ام خلوت كنم،روز سالگرد شروع نهمين سال از ازدواجم وبه بياني قشنگ ترانتخابم،دلم راضي ايست و شاكرخداي خودم هستم،دوجوجه موطلايي دختركان زيبايي كه خدابه من هديه داده تا پيش ازپيش شكرگزارنعمت هايش باشم،ميدانم زندگي سخت است وسختي هاي بسياري دارد و تحمل خيلي از ان ها اري گاهي كمر ادم راميشكند نه شايد زيادي تندرفتم بهتراست بگويم ادم را بزرگ ميكند،ديگران تك دخترك لوس خانه پدري نيستي كه باهزار نازو ادا از خواسته هايت حرف بزني،بايد قدالم كني در قبال مشكلات ريز ودرشت زندگي،امسال كه شكرخدا به لطف اهل بيت مشكلي شايد نه ،سنگي به راستي بزرگ را از پيش روي زندگي برداشتم دريافتم براي خودم شده ام خانمي قوي،محكم،وديگر نوع دعدغه ها حاشیه هایی از زندگی یک زن...ادامه مطلب

قدیم ترها فکرمیکردم هرچقدر زمان جلوتربرود من همنوشتن را به دست فراموشی میسپارم ولی دیدم دقیقا برعکس است ادم هاهرچه جلوترمی روند تنهاترمیشوند وبیشتر درجستجوی رازها ویادداشت های قدیمی درون خودمیگردند،انگار به خود محتاج ترمیشوند انگار تازه تلنگر و یاهمان صدای درونشان بیشترقلقلکشان می دهد تابیشتراندیشه کنند،مدام حال واوضاع خود را در کفه های ترازوبسنجند وببیندچندمرد حلاج اند،امروز وقتی سرسفره ناهار پدر خانواده که بابای بچه هاست ازطعم غذاگلگی کرد سر دوراهی وجودم مانده بودم که باید ازهمسرم دلخورشوم وبخاطراین رفتارش پیش بچه ها ناراحت ویا نه ادای همسرهای خوب را دربیاورم وازاودلجویی کنم،امروز علاوه برنقش همسری نقش مادری راهم به دوش میکشم وخیلی خیلی وقت ها احساس ضعف وناتوانی دراین عرصه میک حاشیه هایی از زندگی یک زن...ادامه مطلب